Taboe rond vrijwillige terugkeer is doorbroken (9-2-2007)

Bijna 3.000 vreemdelingen keerden in 2006 vrijwillig naar hun land van oorsprong terug, al dan niet met een premie van het nieuwe Reïntegratiefonds. Het Vlaams Minderhedencentrum ontwikkelde een overzichtelijk bureaublad dat alle informatie over vrijwillige terugkeer bundelt. Het bureaublad moet sociale werkers uit eerstelijnsdiensten in Vlaanderen ondersteunen bij de oriëntatie van asielzoekers, uitgeprocedeerde asielzoekers en mensen zonder wettig verblijf.

Persbericht: wetsontwerp gezinshereniging evoceren

Het Kruispunt Migratie-Integratie, een onafhankelijk expertisecentrum gespecialiseerd in migratievraagstukken, vraagt de Senaat om het wetsontwerp over gezinshereniging te evoceren. Het expertisecentrum wijst op de onuitvoerbaarheid van enkele praktische en juridische aspecten, en waarschuwt ook voor het ontstaan van Europa-routes.

Vlaams Minderhedencentrum krijgt nieuwe naam (10-01-2011)

Kruispunt Migratie-Integratie, zo heet het nieuwe expertisecentrum dat zich zal buigen over migratie en integratie in Vlaanderen en Brussel. Marleen Heysse, directeur van het Kruispunt Migratie-Integratie: “Het expertisecentrum is de voorbije jaren enorm geëvolueerd, waardoor de oude naam dringend aan vervanging toe was. Zo neemt het Kruispunt het volledige migratieproces onder de loep, van binnenkomst tot integratie. Andere keuzes zijn de multidisciplinaire aanpak en de focus op de volledige samenleving.”

In 2009 koos de Vlaamse overheid er via een nieuw integratiedecreet voor om te investeren in een nieuw expertisecentrum, dat migratie en integratie grondig bestudeert. Het doel: ervoor zorgen dat iedereen evenwaardig kan deelnemen aan de samenleving en de sociale cohesie bevorderen. Het Kruispunt Migratie-Integratie neemt die taak op zich. Het wordt het aanspreekpunt voor professionals en lokale besturen, die op zoek zijn naar structurele manieren om met de gevolgen van migratie om te gaan.

De samenleving als uitgangspunt

Het Kruispunt zal de opgebouwde expertise niet alleen aanbieden aan partners uit de integratiecentra en -diensten, onthaalbureaus en sociale tolk- en vertaaldiensten, maar ook aan andere professionals, zoals beleidsmakers, hulpverleners, ambtenaren en leden van adviesorganen. De nieuwe bestuursorganen van de organisatie weerspiegelen die bredere aanpak. Onder meer de Vlaamse Gemeenschapscommissie, de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten en de Vereniging van Vlaamse Provincies maken deel uit van het nieuwe bestuur.

Heysse: “Het Kruispunt neemt de volledige samenleving als uitgangspunt. De organisatie streeft naar een samenleving waarin mensen met een migratiegeschiedenis evenwaardig participeren, en waar mensen van diverse komaf niet naast, maar mét elkaar leven. En dat vereist inspanningen van iedereen. Niet alleen van de oud- en nieuwkomers, waar traditioneel de nadruk op ligt.”

Multidisciplinaire aanpak

Een andere klemtoon van het Kruispunt is de multidisciplinaire aanpak. “Elk probleem bekijken we door meerdere brillen”, zegt Heysse. “Experts uit verschillende domeinen werken nauw samen rond actuele thema’s zoals gezinsmigratie, Oost-Europese migratie of gelijke onderwijskansen. Ook externe partners, zoals scholen, de VDAB en vrijwilligersorganisaties, betrekken we om input te geven en mee na te denken over praktische oplossingen.”

Dankzij die aanpak heeft het Kruispunt een unieke kijk op de omstandigheden waarin integratie het best verloopt. Tegelijk kan het Kruispunt zo gemakkelijker de vinger aan de pols houden en de verschillende knelpunten beter in kaart brengen. “Dat is niet onbelangrijk”, benadrukt Heysse. “Via de opgebouwde kennis en onze praktijkervaringen willen we het beleid ondersteunen.”

Sociaal tolken en vertalen in de lift (16-12-2010)

Vlaamse dienst- en hulpverleners doen steeds vaker een beroep op sociaal tolken en vertalers. Dat stelt de Centrale Ondersteuningscel Sociaal Tolken en Vertalen (COC) vast. Sara Leunis die de Centrale Ondersteuningscel van het Vlaams Minderhedencentrum coördineert, is tevreden met die evolutie. “Veel openbare instellingen zien in dat sociaal tolken en vertalers nodig zijn om hun aanbod optimaal open te stellen voor anderstaligen. Wat bovendien zorgt voor een betere integratie van die groep.”

Opvallend veel ziekenhuizen, OCMW’s, asielcentra en onthaalbureaus schakelen tegenwoordig sociaal tolken en vertalers in. Op die manier proberen ze hun aanbod zo toegankelijk en kwaliteitsvol mogelijk te maken. Dat blijkt uit recente cijfers van de Centrale Ondersteuningscel Sociaal Tolken en Vertalen (COC).

In 2009 waren de Vlaamse sociaal tolk- en vertaaldiensten samen verantwoordelijk voor maar liefst 48.656 opdrachten. In 2008 waren dat er nog 38.010. Dit jaar liggen de cijfers waarschijnlijk nog iets hoger. De grootste afnemers voor sociaal tolken waren de geestelijke gezondheidscentra (16%), de zorginstellingen (14%) en het onderwijs (13%). Russisch, Turks en Modern Standaard Arabisch waren de meest voorkomende talen.

Erkenning en professionalisering

Volgens coördinator Sara Leunis heeft die sterke stijging van opdrachten vooral te maken met de erkenning en professionalisering van het sociaal tolken en vertalen. “De erkenning van het beroep van sociaal tolken en vertalen is een belangrijke beslissing. Vroeger gebeurde het tolk- en vertaalwerk doorgaans door vrijwilligers. Meestal mensen uit de eigen gemeenschap, die voldoende Nederlands spraken. Maar in sommige contexten, zoals in een ziekenhuis of in een school, is een professionele aanpak vereist.”

In 2009 kreeg de Centrale Ondersteuningscel via het nieuwe Integratiedecreet de opdracht om als opleidings- en testcentrum op te treden. Sindsdien mag de COC ook de certificeringsproef afnemen voor het Ervaringsbewijs sociaal tolk. Leunis benadrukt dat er vanaf 2004 ook een samenwerkingsakkoord is met vijf verschillende hogescholen (Lessius, Hogeschool Gent, Erasmus, Artesis en Hogeschool-Universiteit Brussel). “Zo is sociaal tolken bijvoorbeeld opgenomen in de masteropleiding tolken, waar wij aan meewerken. En de hogescholen, op hun beurt, helpen ons met het organiseren van opleidingen en proeven.”

Meer sociaal tolken en vertalers 

Ook het aantal officieel erkende sociaal tolken en vertalers is gestegen. Leunis: “Op vrijdag 17 december reikt de Centrale Ondersteuningscel, tijdens een plechtige proclamatie op de Lessius Hogeschool, 110 certificaten uit aan erkende tolken en vertalers, die geslaagd zijn voor de proeven. Dat brengt het totaal aantal erkende sociaal tolken en vertalers intussen op 448.”

De meeste certificaten worden uitgereikt aan tolken en vertalers Russisch, Frans, Engels en Turks. De voornaamste knelpunttalen, waar weinig tolken en vertalers een diploma in halen zijn: Albanees, Arabisch, Armeens, Dari en Farsi. “Daar zijn verschillende redenen voor”, legt Leunis uit. “Kleine taalgemeenschappen leveren natuurlijk minder tolken, en bij sommige talen merken we dat de tweede en derde generatie de taal niet meer perfect beheerst.”

Meer informatie over COC en sociaal tolken en vertalen: www.sociaaltolkenenvertalen.be 

Integratiebeleid (nog) niet mislukt (16-11-2010)

De recente berichten over het mislukken van het integratiebeleid zijn overdreven. Dat vindt het Vlaams Minderhedencentrum dat zich specialiseert in actuele migratievraagstukken. Directeur Marleen Heysse: “Het is te vroeg om nu al te spreken over een falend integratiebeleid. We moeten vooral verder investeren in een samenleving die leert omgaan met diversiteit, en die nieuwkomers sociale, educatieve en professionele perspectieven aanreikt.”

Berichten over schijnsamenwoonst overdreven (10-02-2010)

De oproep van het parket in Antwerpen en van verschillende politici om ‘schijnsamenwoonst’ strenger aan te pakken, is overdreven. "De bewering dat je schijnhuwelijken gemakkelijk kan omzeilen door wettelijke samenwoonst klopt niet", zegt Kristien Vanvoorden, juriste bij het Vlaams Minderhedencentrum. "Er zijn verschillende controlemechanismen, en bovendien resulteert wettelijke samenwoonst niet automatisch in een verblijfsvergunning."

Huwelijksleeftijd verhogen is geen goed idee (21-10-2009)

Het voorstel van Patrick Janssens (SP.A) om de huwelijksleeftijd te verhogen voor wie met een niet-EU-burger trouwt, is geen goede maatregel. Het is een te sterke inperking van het recht om te huwen. De zogenaamde terugval van integratie moet op een andere manier opgelost worden.

Stel de islam niet verantwoordelijk voor alles wat misgaat (14-10-2009)

Benno Barnard stelt in zijn opiniestuk ‘Islamitisch spuwen’ (DS 13 oktober) heel wat juiste vragen, maar beantwoordt ze op de verkeerde manier. Hij heeft gelijk dat spuwen en verwensingen  niet alleen verklaard mogen worden vanuit socio-economische achterstelling. Maar het antwoord dat Barnard  geeft – namelijk dat de islam de etterbuil is waaruit die problemen ontspruiten – is ongefundeerd en overdreven.

Herman Lauwers nieuwe voorzitter Vlaams Minderhedencentrum (8-7-2009)

Herman Lauwers wordt de nieuwe voorzitter van het Vlaams Minderhedencentrum. De 56-jarige ex-politicus neemt de fakkel over van Jo Boey, die na 10 jaar de organisatie verlaat.

Infogids geeft basisinformatie over mensen zonder wettig verblijf (9-3-2009)

De ‘Infogids voor hulpverleners en begeleiders van mensen zonder wettig verblijf’ is een nieuwe publicatie van het Vlaams Minderhedencentrum. De gids is een betrouwbaar houvast voor iedereen die met deze uiterst kwetsbare doelgroep in contact komt.